Αρχείο για Αύγουστος, 2010

Ένα κορίτσι που το έλεγαν Γιάννη

Posted in Uncategorized on Αύγουστος 28, 2010 by starkwell

Σύμφωνα με τον κανόνα του Gloger (Constantin Wilhem Lambert Gloger 1803 – 1863), οι οργανισμοί που ζουν σε υγρό και ζεστό περιβάλλον έχουν κατά κανόνα ζωηρά χρώματα. Αυτό είναι προφανές αν επισκεφτείς οποιαδήποτε χώρα κοντά στον Ισημερινό.

Δεν έχω πάει ποτέ μου στο Μπομ Χεσούς, ούτε έχω πατήσει αχινό στο Ελ Μπάχο, όμως στο ίδιο συμπέρασμα με τον γερμανό ζωολόγο κατέληξα όταν βρέθηκα στην παραλία. Οι 40 βαθμοί και το φλατς της θάλασσας είχαν σαν αποτέλεσμα τη θεαματική  αύξηση του αριθμού των χρωματιστών μπικίνι. Κόκκινα, φούξια, κίτρινα, μπλέ, τα πάντα. Και μαύρα, αλλά το μαύρο δεν είναι χρώμα. Τα περισσότερα μπικίνι τα φορούσαν κορίτσια-κοπέλες-γυναίκες ενώ υπήρχαν άλλα που απλώς στέγνωναν μακρία από το σώμα που αρχικά τα φιλοξενούσε.

Ένα σετ από αυτά τα μαγιό (κόκκινο με άσπρα σχεδιάκια και άσπρη δαντέλα) στέγνωνε παρέα με το σώμα της Σοφίας. Η Σοφία είχε έρθει στην παραλία με τη ροζ βέσπα της αδερφής της, μιας και το αυτοκίνητό της είχε μείνει από βενζίνη και άντε να έβρισκε βενζίνη τώρα. Ποιο πιθανό ήταν να έβρισκε ένα χρυσό στέμμα θαμένο στην άμμο παρά  βενζινάδικο με γεμάτες δεξαμενές. Και έτσι όπως το σκέφτηκε, έσκαψε με το πόδι της την παραλία δίχως όμως να χτυπήσει το δάχτυλό της σε κάποιο διαμάντι.

Την ώρα που η Σοφία (και το μαγιό της) στέγνωναν στον ήλιο, εγώ φόραγα τα ακουστικά για να ακούσω το καινούργιο των Arcade Fire. Ζεστό και πορτοκαλί μου φάνηκε. Ταίριαζε με τον Αύγουστο και με αρκετά μαγιό της παραλίας. Όταν τελείωσε ξεκίνησε το Pornography των Cure (παγωμένο και πράσινο) που ήταν το επόμενο άλμουμ στο mp3. Στο δεύτερο κομμάτι αποκοιμήθηκα. Είδα ότι είχα μια μικρή αδερφή, 6 χρονών, που την έλεγαν Γιάννη. Το σπίτι που μέναμε ήταν λέει χτισμένο πάνω σε ένα ινδιάνικο νεκροταφείο και τα πνεύματα των νεκρών ήθελαν την Γιάννη για βασίλισσά τους. Η πραγματική βασίλισσα Ζωζώ όμως δεν ήθελε να αφήσει το θρόνο της και γι’ αυτό πρότεινε μια αναμέτρηση όλα-ή-τίποτα στα Τουρκοβούνια. Ξύπνησα στο Figurehead.

Όση ώρα κοιμόμουν, η Σοφία είχε πιεί μια πορτοκαλάδα μπλε και είχε χασμουρηθεί δύο φορές. Έστειλε μήνυμα σε κάτι ξαδέρφες της και κανόνισε για ποτό το βράδυ. Θα έπαιζε μουσική ένας γνωστός της στη Χώρα και θα πήγαιναν όλες μαζί να τον δουν. Μάζεψε την πετσέτα της και έφυγε από τη παραλία.

Έφυγα και εγώ μετά από λίγο για να προλάβω το λεωφορείο της επιστροφής. Το βράδυ θα πήγαινα σε ένα μαγαζί στη Χώρα όπου θα έπαιζε ένας σωσίας του Robert Smith.

''Πάνω απ'το πτώμα μου θα πάρεις τον θρόνο. Μου-χα-χα-χα!''

Ήρθα για να φύγω (γκντούπ!)

Posted in Uncategorized on Αύγουστος 1, 2010 by starkwell

Όταν κάθισα στη θέση μου (15 από τη μέσα πλευρά του παραθύρου) ο αέρας του κλιματιστικού είχε ήδη παγώσει το κάθισμα. Προσπάθησα να το κλείσω αλλά το κουμπί ήταν μάλλον διακοσμητικό. Το λεωφορείο ήταν μισοάδειο. Ή μισογεμάτο, εξαρτάται πως το βλέπει κανείς. Στο διχτάκι (για τα περιοδικά?) του μπροστινού καθίσματος βρήκα το χαμένο leitmotif της Μισιρλού. Περίμενα ότι θα διαλυθεί στα χέρια μου αλλά τελικά ήταν σκληρό σαν ταυτότητα. Ιδανικό για να ανοίγει πόρτες όταν δεν έχεις τα κλειδιά μαζί. Οι γέροι μροστά μου τσακωνόντουσαν. Δεν ξέρω για ποιο πράγμα γιατί είχα ακουστικά στα αυτιά. Στην άκρη του δρόμου παρκαρισμένα φορτηγά. Ο Σεπτέμβρης ήρθε τον Ιούλιο (γκντούπ!).