Archive for the What’s next to the moon? Category

What’s next to the moon?

Posted in What's next to the moon? on Ιουλίου 12, 2010 by starkwell

Ξέρεις τη φράση που λέει πως πίσω από κάθε επιτυχημένο άντρα κρύβεται μία έξυπνη γυναίκα? Ε, αυτό ίσχυε και για μένα, μόνο που η γυναίκα μου ήταν τόσο χοντρή που ήταν αδύνατο να κρυφτεί πίσω μου. Ήταν τεράστια! Αν δεν ήταν τόσο πλούσια θα χρειαζόμουν δύο δουλειές για να τη ταΐσω. Για την ακρίβεια ο πατέρας της ήταν ο πλούσιος. Πλούσιος και με γνωριμίες. Είχε το ξενοδοχείο »La Mirage», δύο εμπορικά στο κέντρο και τα μισά φαστφουντάδικα της πόλης. Στο ξενοδοχείο μπαινόβγαιναν πολιτικοί, τραγουδιστές, αθλητές, θηριοδαμαστές… όλες οι προσωπικότητες της χώρας. Αργά ή γρήγορα κάποιος από αυτούς θα πρόσεχε το ταλέντο μου. Έτσι νόμιζα. Γι’αυτό και ανεχόμουν τις μαλακίες του »μπαμπά» και τα μπουκωμένα μάγουλα της κόρης του. Θεέ μου πόσο χοντρή ήταν!

Εγώ από μικρός ήθελα να παίξω σε συγκρότημα. Όταν ήμουν έξι βγήκα με τα ξαδέρφια μου να πούμε τα κάλαντα. Εκείνα πήραν τρίγωνα και σε μένα έδωσαν ένα ντέφι που περίσσευε και δεν ήθελε κανείς. Τότε βρήκα το όργανό μου. Ήμουν πολύ καλός στο ντέφι. Έπαιζα τα πάντα, από βαλς μέχρι καρσιλαμά. Οι γονείς μου βέβαια είχαν αντιρρήσεις, μου έλεγαν »γιεγιές θα γίνεις?» και άλλα τέτοια. Η γιαγιά μου φοβόταν ότι θα γίνω σατανιστής. Εγώ όμως ήμουν αποφασισμένος και στα 16 το έσκασα απ’το σπίτι για να ακολουθήσω το όνειρό μου.

Πέρασα πολύ δύσκολα στην αρχή. Κανένα συγκρότημα δεν με ήθελε. Ούτε για να τους κουρδίζω τα όργανα. Είχα ζοριστεί τόσο που μου πέρασε απ’το μυαλό να παίξω στα πανηγύρια. Ευτυχώς όμως βρήκα δουλειά σε ένα τσίρκο. Έπαιζα ντέφι για μια αρκούδα. Δε λέω τη γυναίκα μου -Θεέ μου πόσο χοντρή ήταν!- αλλά κανονική αρκούδα. Δεν ήταν ότι ακριβώς ονειρευόμουν αλλά τουλάχιστον είχα ένα κοινό που με χειροκροτούσε κάθε βράδυ. Ήμουν τόσο καλός που στο τέλος με φώναζαν να ξαναπαίξω και η αρκούδα ζήλευε γι’αυτό. Νομίζω ότι έβαζε λόγια στο αφεντικό για να με διώξει…

Σε κάποια από τις παραστάσεις γνώρισα τη γυναίκα μου. Αρχικά δε την πρόσεξα, πράγμα περίεργο αφού ήταν μεγαλύτερη και από την αρκούδα. Στο διάλειμμα όμως κάποιος την έπιασε να τρώει τις μπανάνες που είχαμε για τις μαϊμούδες και έγινε χοντρή -Θεέ μου πόσο χοντρή!- φασαρία. Η γυναίκα μου έβαλε τις φωνές, τα άλογα τρόμαξαν και έριξαν κάτω τους ακροβάτες, τα λιοντάρια έφαγαν δύο κλόουν και οι ελέφαντες έκατσαν πάνω στο αφεντικό. Τελικά τη νύφη -τη γυναίκα μου δηλαδή- τη πλήρωσα εγώ. Το αφεντικό θεώρησε εμένα υπεύθυνο για το μπάχαλο και με έδιωξε με τις κλωτσιές. Είμαι σίγουρος ότι αυτή η κουφάλα η αρκούδα έβαλε την ουρά της.

Ένα τέταρτο αργότερα ήμουν στη λιμουζίνα της γυναίκας μου και πηγαίναμε στη βίλα της. Μου είπε ότι ένιωθε άσχημα για την απόλυσή μου μιας και ήταν δικό της το φταίξιμο. Το λιγότερο που μπορούσε να κάνει ήταν να μου προσφέρει ένα πλούσιο δείπνο, είπε. Το περισσότερο που μπορούσε να κάνει ήταν να με παντρευτεί και να μου δώσει μια δουλειά στο ξενοδοχείο του πατέρα της. Και αυτό έκανε.